OKA-LECZENIE (OPATRZENIE) – LIBERATURA

OKA-LECZENIE (OPATRZENIE) – LIBERATURA
20.01.2011 – 31.01.2011 – MBP nr.8 (centrala), ul. Wyszyńskiego 27
Wernisaż i dyskusja panelowa – 20.01.2011 – godz. 18.00 - MBP

Dyskusja panelowa połączona z wystawą książki Liberackiej –  Zenon Fajfer, Katarzyna Bazarnik, Krzysztof Siwczyk, Maciej Melecki.
W książkach tego typu rysunek czy niezadrukowana powierzchnia kartki mają walor poetyckiej metafory, a typografia podniesiona zostaje do rangi pełnoprawnego środka stylistycznego. Adam Poprawa, Tygodnik Powszechny.

LIBERATURA – hybrydyczny gatunek literacki, w którym oprócz tekstu do dzieła przynależy również graficzna i materialna forma książki (łac. liber). Poza walorami czysto literackimi istotne są więc walory pisma oraz elementy niewerbalne, współtworzące przekaz: kształt i konstrukcja książki, liczba stron, operowanie światłami i warstwą ikoniczną, rodzaj papieru lub innego podłoża etc. Dla realizacji wizji poety czy prozaika książka może przybrać niemal dowolny wygląd, nierzadko mocno odbiegający od edytorskich konwencji.

ORIENTUJ SIĘ W SZTUCE – gra miejska - zasady
OBIETYW W AKCJI - Konkurs na zdjęcie z Akcji Sztuki – regulaminformularz zgłoszeniowy
ZOSTAŃ UDZIAŁOWCEM! Weź udział!regulamin zdobywania nagród
Warsztaty artystyczneprogram.
Warsztaty dziennikarskieprogram.
Akcja Sztuki > Noweprogram

Akcja Sztuki > Nowe – 01.12.2010 do 31.01.11 – www.akcjasztuki.pl – Kurator – Beata Wąsowska,

Bliższych informacji udziela biuro projektu, które mieści się w kinie ANDROMEDA, plac Baczyńskiego w Tychach – pn-pt od 12.00 do 16.00; w soboty od 11.00 do 14.00

LIBERATURA – hybrydyczny gatunek literacki, w którym oprócz tekstu do dzieła przynależy również graficzna i materialna forma książki (łac. liber). Poza walorami czysto literackimi istotne są więc walory pisma oraz elementy niewerbalne, współtworzące przekaz: kształt i konstrukcja książki, liczba stron, operowanie światłami i warstwą ikoniczną, rodzaj papieru lub innego podłoża etc. Dla realizacji wizji poety czy prozaika książka może przybrać niemal dowolny wygląd, nierzadko mocno odbiegający od edytorskich konwencji.
Ideę liberatury wysunął w 1999 roku Zenon Fajfer w eseju-manifeście: „Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich” opublikowanym na łamach „Dekady Literackiej”. W artykule tym pisarz postulował włączenie fizycznej przestrzeni książki w obszar kreacji, dzięki czemu dzieło literackie nabrało totalnego, w pełni autorskiego charakteru. W myśl przedstawionych założeń równie całościowy charakter powinna przybrać jego późniejsza lektura i analiza, uwzględniająca ignorowany dotąd typograficzny aspekt dzieła. Postulaty Fajfera były następnie rozwijane i korygowane przez Katarzynę Bazarnik, wykładowczynię uniwersytecką i redaktorkę zbioru „Od Joyce’a do liberatury”, oraz przez innych twórców i badaczy (m.in. Radosława Nowakowskiego, Wojciecha Kalagę, Agnieszkę Przybyszewską, Łukasza Jeżyka).
Pierwszą książką określaną przez autorów i krytykę mianem liberatury był opublikowany w 2000 roku w prototypowym nakładzie 9 egzemplarzy trójksiąg „Oka-leczenie” Zenona Fajfera i Katarzyny Bazarnik (wydanie oficjalne – 2009). Jednak sami autorzy „Oka-leczenia” od początku wskazywali na bogatą tradycję tego typu pisarstwa, przywołując m.in. dzieła Laurence Sterne’a, Williama Blake’a, Stéphane’a Mallarmé, Stanisława Wyspiańskiego, Jamesa Joyce’a, Raymonda Queneau, Georges’a Pereca, Williama Gassa, Raymonda Federmana i innych. W celu przybliżenia i głębszego poznania tej tradycji duet Bazarnik-Fajfer założył w 2002 roku w Krakowie Czytelnię Liberatury (ul. Karmelicka 27), a rok później książką „(O)patrzenie” zainicjował serię wydawniczą „Liberatura” Korporacji Ha!art. Oprócz współczesnej twórczości liberackiej, w ramach tego unikatowego przedsięwzięcia edytorskiego wydane zostały również dzieła klasyczne, m.in. „Rzut kośćmi” Mallarmégo, „Sto tysięcy miliardów wierszy” Queneau, „Życie instrukcja obsługi” Pereca czy „Strażnik bierze swój grzebień” laureatki Literackiej Nagrody Nobla za rok 2009 – Herty Müller.

Strona internetowa Czytelni Liberatury:
www.liberatura.pl
Seria „Liberatura” Ha!artu:

http://www.ha.art.pl/wydawnictwo/linie-wydawnicze/586-liberatura.html

http://www.ha.art.pl/liberatura.html

Esej Wojciecha Kalagi o liberaturze:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/1450-liberatura-slowo-ikona-przestrzen.html

„Tygodnik Powszechny o „Oka-leczeniu”:

http://tygodnik.onet.pl/33,0,46233,to__co_miedzy,artykul.html

O wystawie liberatury w ramach Festiwalu Conrada 2010:

http://www.conradfestival.pl/pl/4/1/90/wernisaz-wystawy-liberatura–inny-wymiar-literatury-na-festiwalu-conrada

KATARZYNA BAZARNIK
współautorka książek liberackich i teoretyk liberatury, tłumaczka, badaczka twórczości Jamesa Joyce’a, adiunkt w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Redaktorka serii „Liberatura” wydawnictwa Korporacja Ha!art, współzałożycielka krakowskiej Czytelni Liberatury. Wspólnie z Zenonem Fajferem opublikowała trójksiąg „Oka-leczenie” (2000-2009) – pierwszą książkę określaną mianem liberatury oraz „(O)patrzenie” (2003), które zainicjowało liberacką serię wydawniczą. Autorka licznych artykułów na temat liberatury publikowanych w Polsce i zagranicą. Redaktorka bądź współredaktorka tomów „Wokół Jamesa Joyce’a” (1998), „Od Joyce’a do liberatury” (2002), „James Joyce and After. Writer and Time” (2010) oraz monograficznych numerów „Literatury na Świecie” poświęconych twórczości J. Joyce’a (2004) i B.S. Johnsona (2008). Przełożona przez nią powieść B.S. Johnsona „Nieszczęśni” otrzymała wyróżnienie na Targach Książki we Wrocławiu (2008). Niedawno złożyła do druku książkę „Joyce and Liberature”, aktualnie pracuje nad monografią liberatury. Swoimi publikacjami, przekładami i wystąpieniami na polskim i międzynarodowym forum naukowym wprowadziła zagadnienie liberatury na grunt akademicki.

ZENON FAJFER
poeta, twórca terminu i teoretyk liberatury (esej „Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich” z 1999 roku), autor wierszy kinetycznych i poematów-znaków, także twórca teatralny. Współzałożyciel Czytelni Liberatury w Krakowie, redaktor liberackiej serii wydawniczej Ha!artu. W duecie z Katarzyną Bazarnik współautor pierwszych książek liberackich: „Oka-leczenie” (2000-2009) i „(O)patrzenie” (2003), autor książki-butelki „Spoglądając przez ozonową dziurę” (2004). Niedawno opublikował multimedialny tom poezji „dwadzieścia jeden liter” / „ten letters” oraz zbiór tekstów teoretycznych i programowych „Liberatura czyli literatura totalna. Teksty zebrane z lat 1999-2009” / „Liberature Or Total Literature. Collected Essays 1999-2009” (2010) w przekładzie i pod redakcją Katarzyny Bazarnik. Wypracował własną technikę literacką nazwaną wierszem emanacyjnym.

Krzysztof Siwczyk
Urodzony w 1977 r. w Knurowie poeta. Pracuje w Instytucie Mikołowskim, mieszka w Gliwicach. Debiutował w wieku osiemnastu lat tomem Dzikie dzieci, który zdobył mu przychylność krytyków i obsypany został licznymi nagrodami (m.in. w prestiżowym konkursie im. Jacka Bierezina). Od tego czasu wydał jeszcze siedem tomików m.in. Emil i my (1999), Wiersze dla palących (2001), List otwarty (1995-2005) (2006) oraz wydane w ubiegłym roku Centrum likwidacji szkód. Zagrał także główną rolę w filmie Lecha Majewskiego Wojaczek (1999). Laureat nagród “Czasu Kultury” (1995), Fundacji Kultury (1999), Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych (2003) oraz Nagrody Literackiej im. Stanisławy Zawiszanki (Dżonka 2005).
Twórczość:
* Dzikie dzieci (1995)
* Emil i my (1999)
* Dane dni (2001)
* Wiersze dla palących (2001)
* Zdania z treścią (2003)
* W państwie środka (2005)
* List otwarty. Wiersze zebrane 1995-2005 (2006)
* Centrum likwidacji szkód (2008)

Maciej Melecki
Ur. w 1969 r. w Mikołowie. Poeta i scenarzysta filmowy.
Redaktor pisma Arkadia, dyrektor Instytutu Mikołowskiego; mieszka w Mikołowie. Debiutował w 1993 arkuszem poetyckim Zachodzenie za siebie.

Autor trzech arkuszy wierszy:
Zachodzenie za siebie /1993/
Dalsze zajścia /1998/
Panoramix /2001/
oraz tomów wierszy:
Te sprawy /1995/
Niebezpiecznie blisko /1996/
Zimni ogrodnicy /1999/
Przypadki i odmiany /2001/
Bermudzkie historie /2005/
Zawsze wszędzie indziej /2008/
Przester /2009/.

Wiersze publikował we wszystkich ważnych pismach literackich kraju
/m. in.: Twórczość, Kresy, Odra, Nowy Nurt, Akcent, Studium, Czas Kultury, Tygodnik Powszechny/ oraz w antologiach poetyckich: Inny świt /1994/, Macie swoich poetów /1996 i 1997/, Długie pożegnanie /1997/, Antologia współczesnej poezji polskiej /2000/, 14. 44 /2000/, Martwe punkty /2004/, Altered State. New Polish Poetry /ARC PUBLICATIONS, Wielka Brytania, 2003/, Vingt – quatre poe`tes polonais /Traduits par Georges Lisowski, Editions du Murmure, Francja, 2003/.

Współautor scenariuszy filmowych:
Wojaczek /1997/
Autsajder /2000/
Dzień oszusta /2000/
Erwin ze Śląska /2003/.
Redaktor tomu niepublikowanych wcześniej wierszy Rafała Wojaczka, Reszta krwi /1999/ i współredaktor tomu krytyczno-wspomnieniowego Który jest. Rafał Wojaczek
w oczach przyjaciół, krytyków i badaczy /2001/.
Wiersze jego tłumaczone były na języki: angielski, niemiecki, słowacki, francuski, słoweński. Uczestnik Międzynarodowego Festiwalu Literackiego VILENICA` 2002 /Słowenia/. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.
Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.


>> RSS 2.0 feed. >> Both comments and pings are currently closed.

AddThis Social Bookmark Button